Amerikaans AVP-vaccin werkt ook via neus en bek

04-05 | |
Het Amerikaanse kandidaat AVP-vaccin is geschikt voor orale toediening. - Foto: Petr Satran, Czech State Veterinary Administration
Het Amerikaanse kandidaat AVP-vaccin is geschikt voor orale toediening. - Foto: Petr Satran, Czech State Veterinary Administration

Een Amerikaans kandidaat-vaccin tegen Afrikaanse varkenspest (AVP) laat goede resultaten zien bij toediening via neus en bek. Op termijn is dat goed nieuws voor landen met wildezwijnenpopulaties.

Aan het kandidaat-vaccin wordt al enige jaren gewerkt op het Plum Island Animal Disease Center, dat onderdeel is van de Dienst voor Landbouwonderzoek (ARS), wat weer deel uitmaakt van het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA). Het kandidaat-vaccin draait om het verwijderen van het gen I177L uit een hoog-virulente stam van het AVP-virus, dat ooit in Georgië in de Kaukasus is aangetroffen. Vandaar dat het kandidaat-vaccin door het leven gaat onder de naam “ASFV-G-ΔI177L”.

Vooral van belang om wilde zwijnen te beschermen

Tussen ontwikkeling en marketing staan alleen heel veel onderzoeken en testen. De huidige publicatie in een speciale uitgave van het wetenschappelijke tijdschrift Vaccines is daarom vooral een volgende stap in vaccin-ontwikkeling. Het is met name van belang voor wilde zwijnen, omdat bij hun enten met een naald lastig is. De oplossing kan een oraal vaccin zijn, dat dan wordt toegevoegd aan aas dat wordt achtergelaten in de bossen.

In december 2019 meldden de Amerikaanse onderzoekers al dat steriele immuniteit mogelijk was met dit vaccin. Sindsdien is het wetenschappelijk bewijs alleen maar gegroeid dat het team van de ARS op het goede spoor zit. In de jongste publicatie rept men van een ‘veilig en zeer doeltreffend’ kandidaat-vaccin in studies met de Georgische stam.

Yorkshire-varkens als proefkonijn

De test werd gedaan met drie groepen van elk vijf Yorkshire-varkens van circa 40 kilo. Voordat ze besmet werden met de Georgische stam van het AVP-virus in de veilige laboratoriumomgeving op Plum Island, kregen de dieren ofwel een intramusculair vaccin (enting), een vaccin achterin de neus alsmede op de tong of een placebo. Het team hield vervolgens bij hoe de dieren het fysiek maakten. Ook keken ze naar de aanwezigheid van specifieke antistoffen in het bloed van de gevaccineerde varkens.

Naar verwachting werden de dieren met een placebo ziek. Zij werden zes dagen na de besmetting geëuthanaseerd. De concentratie virus in het bloed van de gevaccineerde varkens was veelal laag of zelfs niet te meten tijdens de 21 dagen waarin de dieren werden geobserveerd.

Het onderzoeksteam schrijft dan ook dat het kandidaat-vaccin toegediend kan worden via neus en mond en tot vergelijkbare resultaten leidt wanneer het ingespoten wordt.

Niet praktijkrijp

Het nieuws betekent overigens nog niet dat het vaccin vandaag meteen beschikbaar is voor gebruik in wildezwijnenpopulaties. Volgende stappen zouden zijn dat een goede formule moet worden gevonden om het vaccin te vermengen in aas voor de zwijnen en dat moet ook weer op consumptie worden getest. Daarnaast moet ook bekeken worden of het werkzaam en veilig is in wilde zwijnen.

ter Beek
Vincent ter Beek Redacteur



Beheer