Bij wie ligt de bal eigenlijk bij stikstof?

31-05 | |
Oppewal
Johan Oppewal chef-redacteur
Johan Vollenbroek, milieuactivist en voorzitter van de milieugroep Mobilisation for the Environment (MOB). - Foto: ANP
Johan Vollenbroek, milieuactivist en voorzitter van de milieugroep Mobilisation for the Environment (MOB). - Foto: ANP

Drie jaar duurt de stikstofcrisis nu en het wordt alleen maar ingewikkelder. PAS-melders zijn nog steeds niet geholpen, donkere wolken hangen boven de emissie-arme stalsystemen en boven de koe in de wei.

Zelfs de grote grazers in natuurgebieden zijn niet veilig voor de stikstof-pietlutten. De publieksvriendelijke boerenactie van maandag was volkomen terecht, veehouders zitten in een onmogelijke positie zonder zicht op oplossingen.

Terwijl twee nieuwe (vrijwillige) opkoopregelingen ter inzage liggen, krijgt ‘onteigening’ steeds meer vleugels. Het is opvallend hoe dit onderwerp steeds prominenter op de agenda komt. Van: ‘niet helemaal kunnen uitsluiten’ werd het ‘alleen in het uiterste geval’, daarna volgde ‘alleen als het anders niet lukt’ en nu pleit de landsadvocaat om het van meet af aan als serieuze optie te benoemen, want anders werkt het niet snel genoeg.

Stikstofrechtszaken

Intussen gaan de juridische gevechten maar door. Het ministerie van LNV publiceerde afgelopen week een overzicht van alle stikstofrechtszaken. Het is een indrukwekkende lijst die duidelijk maakt hoe groot de invloed is van juridische actievoerders zoals MOB. Het wapen dat zij hanteren is zeer effectief: de rechter. Het leidt tot de nogal absurde situatie dat juristen beslissingen nemen over wetenschappelijke kwesties – zoals de werking van een emissiearme vloer.

Er is nog iets geks aan de hand. MOB komt zelf ook met concrete voorstellen voor oplossingen (die meestal neerkomen op forse krimp). Maar sinds wanneer is zo’n ngo een onderhandelingspartner voor het landsbestuur? Hetzelfde geldt voor organisatie Urgenda die via de rechter het klimaatbeleid aan de kaak stelde en gelijk kreeg. Beide organisaties hebben maar één bestaansreden: ze weten de weg naar de rechter. Maar ze vertegenwoordigen niemand, en kunnen ook namens niemand onderhandelen of eisen stellen. Zo tast de stikstofkwestie ook de democratie aan.

Meer over


Beheer