Boer, breng zelf je datapositie op orde

Wie de boel niet zelf organiseert, is simpelweg overgeleverd aan wat de rest voor hem bedenkt.

Vorige maand publiceerde Rabobank haar Visie Land- en Tuinbouw 2030. In de visie schetst de bank aanpassingen die nodig zouden zijn om de sector toekomstbestendig te houden. De bank wil daarin faciliteren, onder meer door de meetbaarheid en inzichtelijkheid van milieuprestaties te vergroten. De reacties online verraden weerstand bij deze insteek van de bank. Het wordt onder meer als ‘ongewenste en ongekende belangenverstrengeling’ gezien.

Big Data-ambitie

De scepticus in mij ziet in deze inhoudelijke agenda een duidelijke Big Data-ambitie gloren. In dit scenario wil de bank, net als veel andere ketenpartijen, vooral hun grip op boerendata vergroten. In dat licht is de pro-actieve houding van de bank, en haar alomaanwezigheid in de meeste relevante projecten, iets om op te letten. Langs die lijn kan je je trouwens ook afvragen of het verstandig was van ZLTO, waar op datavlak juist een weerwoord vandaan had kunnen komen op al te ambitieuze keteninitiatieven, om zowel de nieuwe voorzitter als de directeur bij Rabobank weg te halen. Maar misschien zie ik nu wel spoken.

Het is cruciaal dat boeren eerst zelf meer zicht en grip op data krijgen

Ik vind wel echt dat het veel beter zou zijn als de boer eerst zèlf zijn datapositie op orde zou krijgen. Zolang dat niet het geval is, ontbreekt in duurzaamheidsprogramma’s het noodzakelijke boerenverstand, en is het risico groot dat boeren meer bezig zijn met het voldoen aan KPI’s die vooral op papier logisch zijn, maar de boer binnen zijn bedrijf weinig verder helpen op het gebied van duurzaamheid. Het is cruciaal dat boeren eerst zelf meer zicht en grip op data krijgen.

Het voortouw nemen

Aan de andere kant is het een feit dat over het geheel genomen de interesse van boeren om zelf tijd, moeite en geld in data gerelateerde zaken zeer beperkt is. Net als de bereidheid van de belangenbehartigende organisaties om op digitale projecten door te pakken. In dat licht mogen we met zijn allen alleen maar dankbaar zijn dat partijen als Rabobank het voortouw nemen en hun nek uitsteken, bijvoorbeeld met de biodiversiteitsmonitor, die nu na de melkveehouderij ook voor de akkerbouw wordt ontwikkeld. Op die manier stimuleren ze de sector om voor te sorteren op een even onvermijdelijke als nabije toekomst, waarin milieuprestaties simpelweg je bestaansrecht bepalen.

Misschien is het dus eigenlijk niet zo ingewikkeld. Wie de boel niet zelf organiseert, is simpelweg overgeleverd aan wat de rest voor hem bedenkt. Daar online en uit de heup op schieten, is te makkelijk.

2/3 artikelen over | Registreer om meer artikelen te lezen.