Derogatie met vervelende bijsmaak

Hoera, de derogatie is binnen. Maar reden om de vlag uit te hangen is er niet. Het kalenderjaar is al bijna half om en het bemestingsseizoen is al voor meer dan de helft verstreken.

Het is ongehoord dat het zolang moest duren. Waarbij overigens nog steeds onduidelijk is wie blaam treft: Den Haag, vanwege laat indienen of Brussel, vanwege traag behandelen. Het is derogatie met een bijsmaak. Daar zijn meer oorzaken voor dan alleen het tijdstip. Brussel heeft extra voorwaarden gesteld. De belangrijkste: deelnemers aan de pilot bovengronds uitrijden verliezen (volgend jaar) hun derogatie en de sleepvoetbemester mag bij temperaturen boven 20 graden niet aan het werk op klei en veen.

Doel van de nitraatrichtlijn

Deze maatregelen hebben weinig te maken met het doel van de nitraatrichtlijn: schoon water. Het is ammoniakbeleid. En daar gaat de nitraatrichtlijn niet over. Minister Schouten zegt in een interview dat de Europese Commissie de derogatie in een breder perspectief ziet, en ‘synergie’ wil bereiken met ander beleid. Maar daarmee gaat die commissie een stap te ver. Ze misbruikt in feite de nitraatrichtlijn voor andere doelen.

Ze misbruikt in feite de nitraatrichtlijn voor andere doelen

Dat Nederland dit kennelijk moet slikken, toont de kwetsbare positie van ons land. Dat belooft weinig goeds voor de volgende ronde derogatie, waarvoor het gevecht – of moeten we zeggen: de smeekbede – nu al begint. Niet voor niks hamert Schouten hierop: de derogatie is geen vanzelfsprekendheid.

2/3 artikelen over | Registreer om meer artikelen te lezen.