Eefje Meihuizen blikt terug op bezoek Rutte en Schouten

Eefje Meihuizen: “We zijn nu een jaar verder. De onzekerheid over onze toekomst is niet minder.” - Foto: Koos Groenewold
Eefje Meihuizen: “We zijn nu een jaar verder. De onzekerheid over onze toekomst is niet minder.” - Foto: Koos Groenewold

Op 29 januari 2020 brengen minister-president Mark Rutte en minister van Landbouw Carola Schouten een bezoek aan het melkveebedrijf van Eefje en Eric Meihuizen in het Gelderse Ermelo. Dezelfde dag praten de ministers met landbouw- en natuurorganisaties over de stikstofaanpak. Eefje Meihuizen blikt terug op deze bewogen dag.

“Natuurlijk was het een spannende dag. Wie krijgt er nou de minister-president én de minister van Landbouw op bezoek? Of het zin heeft gehad, tja, ik ben daar niet zeker van.

Op zich is het natuurlijk altijd goed dat ministers van een echte boer horen hoe het is om een bedrijf te hebben in een Natura 2000-gebied. Voor hen is het grotendeels theorie, een van de vele vraagstukken waar ze een oplossing voor moeten vinden. Maar wij zijn mensen van vlees en bloed, we hebben elke dag te maken met de natuur. En met de regels die ze voor ons hebben bedacht.

Geen grasland vernieuwen

Op die dag in januari liepen we met Rutte en Schouten door onze stal, we zaten met hen aan tafel. Ik ga er toch vanuit dat ze nu een beter beeld hebben van de boerenpraktijk. Dat is natuurlijk altijd goed. Er waren ook ambtenaren bij. Voor hen is het misschien nog wel belangrijker dat ze ons verhaal horen, want zij bedenken de regels.

Om een nieuwe stal te mogen bouwen op deze plek, moesten we investeren in een emissiearme vloer

Rutte en Schouten hadden die middag een overleg in Kootwijk met de landbouw- en natuurorganisaties over het stikstofprobleem. Daarvoor wilden ze bij een boer op bezoek. Via via kwamen ze bij ons terecht. Dat is niet zo raar, want wij hebben daar alles mee te maken.

Mijn man Eric en ik hebben 70 koeien, 35 stuks jongvee en 54 hectare grond. We zitten met onze pachtboerderij op landgoed Sandberg van Leuvenum. Het grootste deel van onze grond ligt in het Natura 2000-gebied Veluwe. Dat betekent onder meer dat we geen grasland mogen vernieuwen, want ploegen is verboden. Om die reden staat de mais altijd op dezelfde percelen. Dat leidt tot uitputting van de bodem. Vanuit milieuoogpunt lijkt me dat niet wenselijk.

Klik met Rutte

Dat hebben we aan de ministers verteld. Vervolgens zijn we door de stal gelopen. Om een nieuwe stal te mogen bouwen op deze plek, moesten we investeren in een emissiearme vloer. Dat kost ons € 100 per vierkante meter extra. Dat geld verdienen we dus nooit terug, want wij ontvangen dezelfde melkprijs als veehouders die niet met zulke regels te maken hebben. Dat is zo’n praktisch voorbeeld waarvan ik hoop dat het de ministers bij blijft.

Van tevoren had ik op papier gezet hoe ons bedrijf in elkaar zit en tegen welke problemen wij oplopen. Hadden ze gelezen. Daardoor konden ze direct vragen stellen. Mijn man had overigens een klik met Rutte. Eric geeft les op een vmbo-school en Rutte doet dat ook. Konden ze hun ervaringen uitwisselen.

Veel boeren willen best samenwerken met organisaties als Natuurmonumenten en Gelders Landschap, maar dan moet de liefde wel van twee kanten komen

Dezelfde dag hadden de ministers een rondetafelgesprek met vertegenwoordigers van landbouw- en milieuorganisaties in het gebouw van Radio Kootwijk, hier vlak in de buurt. Ik mocht daar ook bij zijn. De opzet van de ministers was volgens mij om begrip te kweken tussen die verschillende belangengroepen. Is wel een goed idee, want die clubs zitten toch allemaal in hun eigen bubbel.

Onzekerheid is niet minder

Ik snap trouwens wel dat natuurorganisaties opkomen voor zeldzame planten en dieren, want zij hebben ook een achterban. Veel boeren willen best samenwerken met organisaties als Natuurmonumenten en Gelders Landschap, maar dan moet de liefde wel van twee kanten komen. Ik heb aan die tafel een pleidooi gedaan voor boer-inclusief natuurbeheer. Dus voor een vorm van beheer waarbij rekening wordt gehouden met de manier waarop boeren werken en dus ook met hun inkomen. Ik weet niet of dat kwartje is gevallen.

De milieuclub MOB was er ook bij. Met die organisatie is eigenlijk geen gesprek te voeren. De vertegenwoordiger die aan tafel zat, zei achteraf dat hij het allemaal niet persoonlijk bedoelde. Leuk gezegd, maar wat heb ik daaraan?

We zijn nu een jaar verder. De onzekerheid over onze toekomst op deze plek is niet minder. Veel is onzeker. Hoe gaan ze straks bij pachtbedrijven als de onze om met de stikstofruimte? Is dat van de pachter of van de verpachter? We hebben alle vergunningen die nodig zijn, alles wat we doen past binnen de wet. Zekerheid dat wij niet onteigend kunnen worden, hebben we nog steeds niet. Dat zwaard van Damocles hangt nog steeds boven ons hoofd.”

van Cooten
Aart van Cooten Freelance redacteur

2/3 artikelen over | Registreer om meer artikelen te lezen.