Grondgebonden? Ja natuurlijk, maar hoe?

Haken en ogen aan nieuw mestbeleid.

De contouren van het nieuwe mestbeleid voor de toekomst, zoals minister Schouten die heeft geschetst, roepen een storm van kritiek op. Twee jaar heeft iedereen die ertoe doet in de mestwereld zijn of haar visie gegeven. De belofte was groot. Maar het resultaat van al dat vergaderwerk valt tegen.

De basisgedachte is goed. Mest moet terug naar de grond, liefst die grond waar het voer vandaan kwam. Dat is ook het hele idee achter de kringloopvisie die de minister twee jaar geleden uitbracht. Het koppelen van met name rundvee aan grond sluit aan bij wat in grote delen van die sector als de ‘normale situatie’ wordt ervaren. Maar die gedachte vraagt wel om nadere uitwerking. De duivel zit hem natuurlijk in de details.

Meststromen

Kernvraag: wat versta je precies onder ‘grondgebonden’? Hoe definieer je de regio waarbinnen een veehouder straks nog overtollige mest kan afzetten bij een akkerbouwer of maisteler waar hij voer van heeft gekocht? En hoe stroomlijn je die bewegingen? Zoals het verhaal er nu ligt, lijkt het alsof de intermediairs (Cumela) hun nuttige rol verliezen. Dat is het kind met het badwater weggooien. Ook lijkt het erop dat voor akkerbouwers ver van overschotgebieden straks geen (onbewerkte) mest meer beschikbaar is. Wie wordt daar beter van?

Mestbeleid: grondgebonden of intensief

Lastiger nog is het probleem dat Schouten creëert doordat ze veebedrijven wil laten kiezen tussen twee opties: grondgebonden of intensief. De eerste groep zet alle mest af op eigen land of op dat van een akkerbouwer in de regio. De tweede groep voert alle mest af ter verwerking. Achterliggende wens: eenvoudiger administratie en handhaving. Op zich begrijpelijk, want dat is steeds de achilleshiel van het mestbeleid. Maar de minister gaat hierin totaal voorbij aan de praktijk. Alsof er geen intensieve bedrijven met grond zijn. Die kun je toch niet verbieden hun eigen land te bemesten? Zo’n absurditeit vraagt gewoon om administratieve trucs, zoals het op papier scheiden van bedrijfsonderdelen. Maar ook dat kan niet de bedoeling zijn.

Probeer ondernemers niet in hokjes te duwen

Beter is het om het huidige systeem inclusief verplichte mestverwerking uit te bouwen en te verbeteren. Stel daarbij duidelijke normen voor gebruiksruimte en productie van mest, ontwikkel het toezicht verder (er ligt een pakket maatregelen klaar om mesttransporten realtime te volgen en digitaal te administreren) en probeer ondernemers niet in hokjes te duwen, of het roer van hen over te nemen. En hou het zo eenvoudig mogelijk.

2/3 artikelen over | Registreer om meer artikelen te lezen.