Jaap Majoor: ‘Hoe dom kun je zijn?’

21-08 | |
Loonwerker Jaap Majoor: “Beleid dat op drijfzand is gebaseerd, smeekt om een tegenreactie.” Foto: Ronald Hissink
Loonwerker Jaap Majoor: “Beleid dat op drijfzand is gebaseerd, smeekt om een tegenreactie.” Foto: Ronald Hissink

Jaap Majoor van het landbouwmechanisatie/loonwerkbedrijf Kooijker van Dieren ageert tegen milieubeleid waar geen goede argumenten voor zijn. Tientallen brieven heeft hij geschreven. Aan de media, Kamerleden en natuurorganisaties. Reacties blijven meestal uit. Wat drijft Jaap Majoor?

Jaap Majoor (68) geeft direct toe, het komt regelmatig voor dat hij zich ergert aan regeringsplannen. Hij windt zich op als naar zijn mening allerlei onzin over de landbouw wordt verteld. Alles is blijkbaar de schuld van zijn geliefde sector. Of het nu gaat om stikstof, klimaat of droogte, altijd is de boer de klos. Allemaal verwijten zonder goede argumenten. Daar kan hij niet goed tegen. Dan kruipt hij de volgende ochtend weer achter zijn computer en schrijft een brief. Hij stuurt zijn epistels naar regionale kranten en agrarische vakbladen, naar natuurorganisaties, politieke partijen en provincies. Antwoord krijgt hij zelden.

Oké, de landbouwbladen geven hem af en toe een podium in de rubriek ingezonden brieven. Maar de media die zich richten op het grote publiek doen niks met zijn verhalen. En juist die groep – burgers die ook consumenten zijn – wil hij uitleggen hoe de werkelijkheid in elkaar steekt.

Satellietbeelden bewijzen dat de ammoniakuitstoot in veel andere landen hoger is dan hier

Jaap Majoor, zijn vrouw, zoon en schoondochter leiden het landbouwmechanisatie/loonwerkbedrijf Kooijker van Dieren in Laag Zuthem (Ov.) dat hij in 1992 overnam. Hij is boerenzoon, vertelt dat in de tijd dat zijn vader boer was in Laren (N.H.) daar nog veertig boeren actief waren. Nu zijn dat er nul. Nul! Dat zegt alles. Hij vreest dat hetzelfde in zijn eigen regio gebeurt als de ministers Staghouwer en Van der Wal hun zin krijgen. Hij bestudeerde het roemruchte stikstofkaartje en concludeerde dat er, áls politiek Den Haag doorzet, maar drie veehouders uit zijn klantenbestand overblijven. Dan is het voor zijn eigen bedrijf ook afgelopen. Geen boeren betekent simpelweg geen landbouwmachines verkopen en geen loonwerk uitvoeren.

Harde cijfers

Maar daar gaat het hem niet om, het gaat hem om de waarheid. Ministers, Kamerleden, ambtenaren en natuurorganisaties die stikstof- en klimaatbeleid bedenken, verdedigen en invoeren dat op drijfzand is gebaseerd, moeten tegengas krijgen. Hij zoekt naar harde cijfers (‘de veebezetting in de Oostvaardersplassen is vrijwel net zo hoog als op veel melkveebedrijven’) en analyseert satellietbeelden (‘de ammoniakuitstoot blijkt in de Italiaanse Povlakte en bovenin Spanje veel hoger dan in Nederland’). Zijn cijfers en analyses belanden meestal in de prullenbak. Maar dat frustreert hem niet.

Het meest vruchtbare stukje van de wereld

Af en toe krijgt hij een reactie. Pas nog van een hoge ambtenaar op het ministerie van LNV. Natuurlijk, dat stelt hij op prijs. Maar als hij de Haagse argumenten weerlegt, blijft het vervolgens stil. Hij concludeert dan: ze weten daar aan de Bezuidenhoutseweg niet echt hoe het in elkaar steekt. Ze blijven maar herhalen dat de veestapel moet inkrimpen. En dat terwijl we hier voedsel produceren op het meest vruchtbare stukje van de wereld, in een rivierdelta waar eeuwenlang mineralen zijn afgezet. Zelfs de uiterwaarden die door de rivieren bemest worden, willen ze verschralen om zeldzame plantjes terug te krijgen, zegt hij. Hoe dom kun je zijn?

Als je landbouw en natuur combineert, doe je beide slecht

Hij is niet tegen natuur, helemaal niet. Laat alle boeren een overhoekje inzaaien met bloemen en geef ze daar een vergoeding voor. Dat gebeurt ook steeds meer. Vindt hij hartstikke mooi. Maar hou op over natuurinclusieve landbouw. Als je landbouw en natuur combineert, doe je beide slecht. Hij vindt overigens niet dat de landbouw alles goed doet. De verdeeldheid in de agrarische sector stoort hem. Boeren die rotzooi op de snelweg gooien, doen hun sector meer kwaad dan goed. En ondernemers die een groenbemester doodspuiten met Roundup tasten het imago van de sector aan (‘gebruik liever een schijveneg’).

Geloof in innovatie

Hij gelooft in innovatie. Als ammoniak al een probleem zou zijn, dan komen er technieken die alle uitstoot afvangen. Met behulp van sensoren en satellieten kan het verlies van mineralen en chemische middelen fors omlaag. Jonge boeren weten daar alles van. Maar de meeste politici weten dat niet, snappen het niet of houden zich van de domme. Dus schrijft hij weer een brief.

van Cooten
Aart van Cooten Freelance redacteur


Beheer