Klimaatverandering ten onrechte in de schaduw van stikstof

08-11 | |
Oppewal
Johan Oppewal chef-redacteur
Foto: ANP
Foto: ANP

In de aanloop naar de internationale klimaatconferentie in Egypte, die nu van start is gegaan, kwam er een lawine aan slecht nieuws.

Rode draad: de opwarming gaat sneller dan verwacht en het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen gaat minder snel dan afgesproken.

Opwarming is onvermijdelijk en al in volle gang. Het is overal zichtbaar. Dat maakt klimaatbeleid niet minder nodig, alleen is het perspectief wel somberder geworden sinds ‘Parijs’. Er is niks te winnen, met heel veel inspanning is het misschien alleen mogelijk om de schade iets te beperken. Onnoemelijk veel inspanning zal ook nodig zijn om de gevolgen op te vangen. Denk alleen al aan alle dijkverhogingen die nodig zullen zijn.

Wie betaalt de rekening?

Dit nieuwe thema ligt in Sharm-el-Sheikh nu ook op tafel: wie betaalt de rekening? Het zwaar door overstromingen getroffen bedreigde Pakistan is het eerste land dat rechtstreeks naar ‘Het Westen’ wijst als bron van de ellende en als adres voor de rekening. Ook worden al rechtszaken gevoerd. Een boer uit Peru klaagde het Duitse energiebedrijf RWE aan. Een gletsjer in de Andes smelt weg, en veroorzaakt overstromingen. De Peruaan rekent dat toe aan deze grote Europese uitstoter.

De onmacht inzake stikstof belooft weinig goeds

Intussen draait in Nederland alles om de stikstof. De bouw komt stil te liggen, zelfs de aanleg van projecten die passen in het klimaatbeleid blijven steken. We focussen op een relatief klein probleem, terwijl het alle hens aan dek is voor de grote, wereld omspannende klimaatcrisis. De onmacht inzake stikstof belooft weinig goeds voor het vermogen om echt grote rampen aan te pakken.



Beheer