Landbouw niet opofferen voor wensnatuur

21-05 | |
Kemp
Bart Kemp voorzitter Agractie Nederland
Rundveestal. Volgens Bart Kemp moeten alle landbouwsectoren krimpen of extensiveren en met minder emissie produceren. - Foto: Herbert Wiggerman
Rundveestal. Volgens Bart Kemp moeten alle landbouwsectoren krimpen of extensiveren en met minder emissie produceren. - Foto: Herbert Wiggerman

Het stikstof- en plattelandsbeleid zal leiden tot enorme krimp van de veehouderij. Bart Kemp noemt dit een onbestaanbare opoffering aan wensnatuur en onrealistische doelen.

Nu het Kabinet enkele maanden aan de slag is, krijgen we meer zicht op de werkelijke plannen met de Nederlandse landbouw. Ondanks alle mooie woorden en zorgvuldig verpakte boodschappen is er één hoofdlijn: forse krimp van de agrarische sector, en een ‘andere’ landbouw. Transitie! We hebben de balans opgemaakt; wat gaat dit allemaal inhouden tot 2030? Wat zijn de concrete gevolgen?

Stikstof, Kaderrichtlijn Water, Nitraatrichtlijn en Nationaal Programma Landelijk Gebied

Op het terrein van stikstof staat de Kritische Depositie Waarde (KDW) en het voldoen daaraan in 75% van de gebieden in 2030 als een huis. Er is juridische stikstofruimte nodig. Dit ondanks de kritische noten van het Planbureau voor de Leefomgeving (KDW zegt niets over kwaliteit natuur), commissie-Remkes (NOx en NH3 zijn niet uitwisselbaar) en commissie-Hordijk (Aerius is niet geschikt voor vergunningverlening), en de niet aflatende stroom kritische publicaties uit allerlei richtingen waaronder verschillende WOB-verzoeken.

Het reguliere productieareaal zal fors krimpen en het middelengebruik verder worden ingeperkt

Om de Kaderrichtlijn Water (KRW) en de Nitraatrichtlijn te behalen, zijn zeer ingrijpende maatregelen afgekondigd. In feite een gedeeltelijke onteigening, doordat je brede stroken van je land niet meer mag gebruiken voor regulier agrarisch gebruik. Extensivering van veel agrarische gronden, verhoging van het waterpeil en uitgestelde maaidatum in de veenweidegebieden. Daarnaast ziet het ernaar uit dat de derogatie nu of binnen enkele jaren zal sneuvelen, met enorme financiële gevolgen. En dan hebben we nog de CO2-reductie-afspraken uit het klimaatakkoord.

Een complete herindeling van Nederland waarbij productie van voedsel een ondergeschikte marginale rol speelt, krijgt vorm in het Nationaal Programma Landelijk Gebied.

Krimp landbouw, gedwongen onteigening en onhaalbare doelen

Wat we weten als we al deze doelen bij elkaar optellen, is dat dit neerkomt op een harde krimp van 30% tot 40% over alle sectoren tot 2030. Daarnaast zullen de bedrijven die mogen blijven extensiever en met minder emissie moeten produceren. Het reguliere productieareaal zal fors krimpen en het middelengebruik verder worden ingeperkt.

De koers van Christianne van de Wal is duidelijk; binnen één jaar moeten er gebiedsplannen liggen, waarmee aan alle doelen zal worden voldaan voor 2030. Zo niet, dan zal men inzetten op gedwongen onteigening. Nu is al duidelijk dat deze doelen nooit haalbaar zijn met vrijwillige regelingen, sommige doelen zijn überhaupt niet haalbaar. Toch wordt aan de doelen niet getornd en in de aanpak ligt de focus vrijwel uitsluitend op opkoop.

Het is echt alle hens aan dek om dit nog enigszins af te zwakken en perspectief te houden voor boeren die door willen

Innovatie is bijna geheel uit beeld, ondanks dat dit tot zeven keer goedkoper is; op technische oplossingen wil men in Den Haag niet meer vertrouwen. Krimp en opkoop zijn het hoofddoel geworden en men gebruikt de ‘doelen’ om dit te legitimeren. Ondanks de oorlog in Oekraïne, ondanks de hoge grondstofprijzen en ondanks de waarschuwingen van alle zijden.

Perspectief boeren verdwijnt

Over het perspectief voor boeren? Daar denkt men nog even over na! Daar wordt al vijf jaar over nagedacht en men weigert te erkennen dat economische wetten leidend zijn in een open, exportgerichte economie. Slechts een zeer beperkt deel van de boeren kan een reëel inkomen halen uit nicheproducten, korte keten of landschapsbeheer. Een groot deel van de boeren komt verder klem te zitten tussen de wal en het schip, en de ongelijkheid tussen produceren in Nederland en buiten Noordwest-Europa wordt steeds groter.

Het is onbestaanbaar dat de Nederlandse landbouw wordt opgeofferd aan wensnatuur, aan onhaalbare en onrealistische doelen en de belangen van economische vooruitgang, ngo’s en onkunde. Het is echt alle hens aan dek om dit nog enigszins af te zwakken en perspectief te houden voor boeren die door willen! Dringen de impact en urgentie van de kabinetsplannen voldoende door?

Bart Kemp is voorzitter van Agractie Nederland, dat binnenkort een serie disscussieavonden in de provincies houdt over dit onderwerp.



Beheer