Lastige knopen in pachtbeleid

Mag een verpachter duurzaamheidseisen stellen aan het grondgebruik door de pachter? Het is een van de vele heikele punten in het pachtbeleid.

Minister Schouten werkt aan vernieuwing van het pachtbeleid. Dat duurt langer dan gedacht, maar deze week heeft ze aangekondigd dit jaar toch nog met een herzieningsvoorstel te komen. Een goede zaak, want pachters en verpachters willen verder.

Koersen op langdurende pachtcontracten

Grote lijn is dat Schouten duurzaam bodemgebruik wil bevorderen. Daarvoor wil ze kortdurende pacht ontmoedigen en contracten voor langere periodes stimuleren. De huidige trend is precies andersom: kortdurende liberale pacht, soms tegen hoge prijzen, is erg populair.

Extra ruimte voor verpachters om eisen te stellen, is slikken voor pachters

Niet populair, tenminste onder boeren: aanvullende eisen. Een verbod op glyfosaat op door de provincie Brabant verpachte grond riep veel weerstand op en hield, tenminste in eerste instantie, ook geen stand bij de grondkamer. De minister wil de mogelijkheden hiervoor nu verruimen en zich tegelijk niet mengen in de prijsvorming voor zulke gronden.

Rendement gelijk houden met langetermijncontracten

Dat laatste is terecht. De overheid moet kaders stellen en uitwassen voorkomen, maar niet te veel in detail sturen. Zo wijst ze ook terecht de suggestie af om via differentiatie van pachtprijzen schaalvergroting tegen te gaan.

De extra ruimte voor verpachters om eisen te stellen, is slikken voor de pachters en leuk voor die verpachters die duurzaamheidsdoelen nastreven, maar op het hele pachtbeleid is het klein bier. De belangrijkste kwestie is: hoe bevorder je langdurige pacht zonder het rendement voor de verpachter aan te tasten? Het zou mooi zijn als Schouten daar een oplossing voor vindt.

2/3 artikelen over | Registreer om meer artikelen te lezen.