Toch nog een overgangsjaar voor Europees landbouwbeleid

21-10 | |
Oppewal
Johan Oppewal chef-redacteur
Foto: Canva
Foto: Canva

Zo wordt 2023 toch nog een soort van overgangsjaar voor de invoering van het nieuwe Europees landbouwbeleid. Met name vanuit de akkerbouw is hier zwaar voor gepleit omdat de regels bij lange na nog niet duidelijk zijn terwijl het najaarswerk in volle gang is.

Een van de heikele onderwerpen is: wat mag precies wel en precies niet in de zogeheten bufferstroken langs sloten? De Tweede Kamer heeft de minister nu een toezegging weten te ontlokken dat boeren die hier een gewas ingezaaid hebben, daar volgend jaar geen last mee krijgen.

Het is eigenlijk droevig dat zo’n concreet technisch onderwerp tot in de Tweede Kamer besproken moet worden. Je zou zeggen: hou je bezig met hoofdlijnen en laat de details over aan de onderknuppels van het ministeriële apparaat. Maar nee, zo werkt het niet met het nieuwe Europese landbouwbeleid.

Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB)

Het lijkt erop dat Nederland zich een beetje aan het vertillen is aan dat nieuwe GLB. Met veel ambitie en – ja, het moet gezegd – best wel goede bedoelingen is een enorm complex systeem opgetuigd. Maar het is niet op tijd klaar en steeds ontstaan nog nieuwe vragen over hoe de ideeën in de praktijk uitwerken. Kan dat nog goedkomen?

Intussen is Nederland wakker geschrokken over een ander Europees beleidsterrein: gewasbescherming. De gevolgen van een eerder door Nederland positief beoordeelde nieuwe verordening kunnen enorm groot zijn. Als Nederland inderdaad, zoals het er nu staat, grotendeels als ‘gevoelig’ gebied wordt gezien, wordt chemische gewasbescherming hier nagenoeg onmogelijk.

Gangbare landbouw wordt in dat scenario onmogelijk in Nederland. Vergeleken bij de GLB-details waarover de Kamer zich soms bezig houdt is dit een olifant en heel veel werk aan de winkel voor Adema.



Beheer