Toeslag op melkprijs is terecht verdiend inkomen

09-12-2019 | |
Vergaderboer Columnist
Het melkschap in een Nederlandse supermarkt met Arla- en Campina-producten. - Foto: Hans Prinsen
Het melkschap in een Nederlandse supermarkt met Arla- en Campina-producten. - Foto: Hans Prinsen

Ietwat verbaasd was ik over de reacties over de toeslagen op de basismelkprijs, waar ik onlangs over schreef. Nogal wat reageerders op Boerderij.nl vinden het een sigaar uit eigen doos.

Kelholt maakt het nog wat bonter door mij te vragen of ik kan verklaren waarom de verschillende soorten melkproducten in de supermarkt zo verschillen in prijs, terwijl het oorspronkelijk gewoon witte melk is.

Het antwoord, Kelholt, is nee. Dat wil ik ook helemaal niet. Daar maakt de consument zich niet druk om en dan zou het te gek voor woorden zijn dat wij dat wel doen. Dat is de taak van de producenten van zuivel en hun verkopers. Daar laat ik het graag aan over. Het belangrijkste is dat de consument er meer voor wil betalen. Nog belangrijker is dat de veehouder daar een fiks deel van krijgt. Daar kom ik straks nog op terug.

We doen thuis hetzelfde als de consument in de supermarkt

Eerst de consument. Die wil voor bepaalde producten kennelijk meer betalen. Daar hoeven we ons niet over te verbazen. We doen thuis hetzelfde, zowel op de eettafel, als op het bedrijf. We kopen vaak een trekker die we mooi vinden. Die in onze eigen ogen het meest geschikt is voor het werk. We kopen lang niet altijd de goedkoopste, ook niet de meest milieuvriendelijke. Het bewijs zien we om ons heen: het werktuigenpark verschilt nogal wat op de diverse bedrijven. Dat terwijl het gaat om hetzelfde werk.

De consument reageert niet anders. Daar moet de verkoop op inspelen. Het enige belangrijke is dat hij voor het product zoveel mogelijk betaalt. De producent moet dan waarmaken wat op de verpakking staat. Zoals weidemelk, VLOG-melk, enzovoorts.

Het is ook duidelijk dat maar een beperkt deel van de consumenten deze meerprijs willen betalen. Daarom kan ook maar een beperkt deel van de boeren ervan profiteren. Een voorbeeld is de biologische melk: een klein marktaandeel van een paar procent. Zodra er te veel boeren omschakelen, komt er te veel bio-melk en moet het in bulkproducten worden verwerkt.

Niet de kostprijs is bepalend, maar de prijs die de consument er voor over heeft

Zo gaat dat ook met de verschillende soorten zuivelproducten in de supermarkt. Niet de kostprijs is bepalend, maar de prijs die de consument er voor over heeft. Daarom is het logisch dat er verschil in melkprijs is: De basisprijs is voor bulkproducten als melkpoeder, simpele Goudse kaas, standaard volle melk, enzovoorts. Veel daarvan wordt geëxporteerd.

De speciale producten in de schappen brengen meer op. Ga maar eens kijken naar de verschillen. (Ja, ik heb dat zelf gedaan.) Zaak is dan dat de veehouder daar een rechtmatig deel van krijgt. Meer dan de extra kosten die hij maakt.

Toeslagen voor degene die er wat extra voor doet

Geen gemiddelde melkprijs van alle producten voor de boer dus. Dat is niet eerlijk. De basismelkprijs voor degene die alleen volgens de voorschriften levert. Toeslagen voor degene die er wat extra voor doet. Zo blijf ik de samenwerking tussen zuivelverwerker A-ware en supermarktketen Albert Heijn een goed voorbeeld vinden. AH wil duurzamer melk en zuivelproducten en heeft daarover afspraken met A-ware. Ook de meerprijs voor de boer staat daarin vast.

Die meerprijs voor de boer moet zo hoog mogelijk zijn. Dat is een onderhandelingspunt tussen hem en zijn zuivelfabriek.

Meer informatie over voorschotmelkprijzen van diverse zuivelbedrijven vind je op FoodAgribusiness.nl/markt

Meer over


Beheer