Wat is een korte keten?

23-11 | |
Heijdra
Anita Heijdra Vleesveehouder
In slagersland ontstaan steeds meer commerciële concepten met centraal ingekocht vlees. Het gevaar bij deze verlengde ketens zit ’m vooral in de overdracht van informatie. - Foto: Michel Velderman
In slagersland ontstaan steeds meer commerciële concepten met centraal ingekocht vlees. Het gevaar bij deze verlengde ketens zit ’m vooral in de overdracht van informatie. - Foto: Michel Velderman

Vaak wordt een korte keten genoemd als oplossing voor allerlei uitdagingen in de voedselketen. Maar wat is een korte keten?

Is dit een systeem waarbij producent en de consument dicht bij elkaar wonen? Of een systeem met zo weinig mogelijk schakels tussen de producent en de consument?

Consumenteninformatie moet beschikbaar zijn en kloppen

Wat volgens mij vooral belangrijk is, is dat de consumenteninformatie beschikbaar is en klopt. Klanten van ambachtelijke slagers vertrouwen de slager en gaan af op zijn kennis over de herkomst van, in dit geval, vlees. De slager is zijn eigen merk en vormt een belangrijke schakel tussen ons als vleesveehouder en de consument. Dit vertrouwen is zowel waardevol als kwetsbaar.

Meer commerciële vleesconcepten bij slagers

In slagersland ontstaan steeds meer commerciële concepten. Vaak zit er een organisatie achter en worden slagers verplicht om hun vlees centraal in te kopen. Daar is op zich niets mis mee. Het gevaar bij deze verlengde ketens zit ’m vooral in de overdracht van informatie.

De slager koopt in bij het concept, die inkoopt bij een groothandel, die inkoopt bij een slachterij. De slachterij verwerkt meerdere koeien onder een batchnummer, vaak afkomstig van meerdere veehouders. Een slager die tien bovenbillen bestelt, krijgt daar dus meestal geen individuele koe-gegevens bij en mist dus een stukje kennis over zijn rundvlees.

Ook dat is op zich niet erg. Tenzij de slager specifieke informatie over zijn vlees uitdraagt, zonder die zelf te checken en/of volledig te vertrouwen op de concepteigenaar waar hij zijn vlees verplicht moet inkopen.

Milieuvriendelijker en diervriendelijker rundvlees?

Kortgeleden plaatste een van de concepten een bericht op alle Facebookpagina’s van de aangesloten slagers. Hierin werd beweerd dat het nieuw geïntroduceerde Simmentaler rundvlees van deze slagers een CO2-voetafdruk heeft die wel 80% kleiner is dan bij andere runderen. Als je de tekst letterlijk neemt, zeggen zij dus dat hun standaard assortiment, zijnde die andere runderen, dus meer CO2-uitstoot veroorzaakt dan het vlees dat zij er tijdelijk naast verkopen.

In het bericht werd ook beweerd dat dit rundvlees diervriendelijk en milieuvriendelijk is. Het vlees is afkomstig uit een unieke Europese samenwerking tussen boeren, slachthuizen, uitsnijderijen én Goed voor de Boer, schreef men. Een prachtig verhaal, dat voor de slagers natuurlijk nooit te controleren valt. Want wat is goed voor de boer? En waar in Europa wonen deze boeren? En hoe groot is de CO2-voetafdruk van deze runderen dan? En wie heeft dat op welke manier berekend of gecontroleerd?

Gevaarlijke reclame

In de huidige tijd vind ik dit soort reclame levensgevaarlijk. Als een enthousiasteling er (figuurlijk) zijn tanden in zet, kan het niet alleen het commerciële slagersmerk schaden, maar alle slagers. Dan is het 1-0 voor de anti-vleeslobby. Dat willen we natuurlijk niet!

Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Gelukkig zijn er nog genoeg slagers die het kloppende verhaal belangrijk vinden om het vertrouwen van hun klant te behouden. Zij zijn de ambassadeurs van de vleesveehouders van Nederland. Dat maakt ons #SamenSterk.



Beheer