Wolf moet iets minder strikt beschermd

15-01 | |
Ruissen
Bert-Jan Ruissen Europarlementariër voor SGP
Een schapenhouder plaatst een hek van 1,2 meter hoog, met stroom, om de wolf op afstand te houden. Volgens Bert-Jan Ruissen is het ondoenlijk en onbetaalbaar om alle schapen achter een onheining te zetten. Bovendien zorgt het voor verrommeling van het landschap. - Foto: Ruud Ploeg
Een schapenhouder plaatst een hek van 1,2 meter hoog, met stroom, om de wolf op afstand te houden. Volgens Bert-Jan Ruissen is het ondoenlijk en onbetaalbaar om alle schapen achter een onheining te zetten. Bovendien zorgt het voor verrommeling van het landschap. - Foto: Ruud Ploeg

Door de strikte bescherming breiden wolven zich snel uit. De tien à twintig exemplaren in Nederland verscheuren al te veel schapen en zelfs kalveren. In omringende landen neemt het leed ook toe. De EU moet overgaan van ‘strikte bescherming’ naar ‘verantwoord beheer’, vindt Bert-Jan Ruissen, Europarlementslid voor SGP.

U kent vast het beeld van opengescheurde schapen. Darmen hangen eruit, vlees afgescheurd. De dader laat zich raden: de wolf heeft hier gegeten.

De aanvallen nemen snel toe. In november lag het gemiddelde op bijna drie schapen per dag in Nederland. Zelfs schapen achter een ‘wolfwerend hek’ en naast een bewakingshond (in Wapse, Drenthe) waren het slachtoffer.

In Duitsland is de overlast in twee jaar tijd zelfs verdubbeld. Daar zijn in 2020 3.959 schapen, kalveren en andere dieren gedood of verwond door de wolf. In Spanje, Frankrijk en andere landen zien veehouders ook met lede ogen de schade toenemen.

Meer wolven, minder bescherming

De wolf is een mooi dier, maar zo kan het niet langer. Probleemwolven moeten zo nodig regionaal kunnen worden aangepakt. De huidige strikte EU-bescherming van wolven moet daarvoor een standje lager. Dat kan ook best. De populatie aan wolven is gegroeid naar circa 12.000 stuks in Europa. Met zo’n groot aantal is de soort niet meer zeldzaam of bedreigd.

Hoe groter de populatie, hoe minder de bescherming: dat lijkt me nogal logisch. Gelukkig is daarvoor brede steun in de Europarlementscommissie voor Landbouw en Plattelandsontwikkeling. Zelfs de Duitse ‘Groenen’ toonden zich voorstander. We hopen nu op een grote meerderheid van het voltallige Europees Parlement in maart. Dat zal een sterk signaal zijn aan de Europese Commissie om de regels aan te passen.

Wolvenlobby, wolvenschade, wolvenwerende maatregelen

Het pleidooi om te gaan van ‘strikte bescherming’ naar ‘verantwoord beheer’ stuit uiteraard wel op de fanatieke wolvenlobby. De liefhebbers van roofdieren zeggen dat boeren zich maar moeten aanpassen: zij moeten hun schapen beter beschermen. De schapen moeten maar opgehokt of omheind met hoog schrikdraad.

Ophokken en omheinen is uiteraard ondoenlijk en onbetaalbaar. Voor het perspectief: Nederland heeft nog circa 850.000 schapen (CBS, 2021), vooral voor lamsvlees. Ons platteland zou sterk verrommelen met al die hekken! En hoe zou dat moeten in bergen en uitgestrekte velden in Zuid-Europa?

Nog zoiets onrealistisch: de wolvenlobby roept ook dat wolvenschade niet erg is, want boeren in Nederland ‘krijgen de schade toch wel vergoed’. Van boeren die dit aanvroegen, weten we wel beter: de aanvraag is tijdrovend, met onzekere afloop en een lange wachttijd. De Nederlandse overheid dreigt de vergoeding bovendien stop te zetten voor boeren die onvoldoende wolvenwerende maatregelen zouden treffen.

Kansen voor Nederland in verantwoord wolvenbeheer

Dierenliefhebbers zijn daarbij wel erg inconsistent. Waarom trekken ze zich niet het lot van de schapen aan? Ze maken zich sterk voor een zo pijnloos mogelijke slacht in onze slachterijen, maar een vreselijke dood door wolvenbeten, daar moet niet te moeilijk over worden gedaan?

Er is dus geen alternatief: verantwoord beheer van wolven is nodig. De soort moet uiteraard in stand gehouden worden, maar regio’s die dit willen, moeten voortaan probleemwolven kunnen beheren.

Individuele landen kunnen al een uitzondering aanvragen op de strikte bescherming. Sommige landen deden dat al, maar Nederland niet. Hier ligt dus een kans voor de nieuwe bewindspersonen op LNV, Henk Staghouwer en Christianne van der Wal. Ik roep hen op om in Brussel aan te dringen op aanpassing van de regels, ofwel een uitzondering aan te vragen voor Nederland.

Dat is niet te veel gevraagd namens de schapenhouders, hun dieren en het dierenwelzijn.

Meer over


Beheer