Zijn onze boerenproducten echt nodig?

‘Geen boer, geen bier’, ‘geen koetje, geen toetje’, ’no farmers, no food’ en ‘zonder jouw boer in dit land, geen boodschappen in uw mand’. Ziedaar een bloemlezing van de teksten op de borden bij de trekkerdemonstraties van de afgelopen periode.

Prima teksten, die het goed doen, vooral in eigen kring. Er zijn T-shirts, stickers en mokken te koop met deze teksten. De boodschap is duidelijk: zonder boeren geen (genoeg) eten.

Is dat zo?, vraag ik me af. Reageerders op deze site geloven er heilig in. Ze stellen voor de leveringen aan supermarkten stop te zetten als actiegebaar. Dus geen zuivel, groenten, vlees en aardappelen meer leveren. Ze verwachten kennelijk dat dit een omslag teweeg zal brengen bij de consument en de politiek. “Ze moeten het maar voelen”, is dan het credo.

Afhankelijk van voedselexport

Hebben ze gelijk? Ik vrees van niet. We zijn een postzegel op de wereldkaart. We exporteren 70% van wat we produceren. Maar 30% gaat naar de Nederlandse supermarkten. Natuurlijk importeren we ook voedsel. Feit blijft dat we afhankelijk zijn van onze export. ‘No farmers, no food’, klopt, maar niet voor Nederland apart. Een mooie actiekreet, maar van weinig werkelijke waarde.

Voedselschaarste creëren

Als we wat willen moeten we schaarste creëren. Niet alleen in Nederland, maar Europees en wereldwijd. Sommigen verwachten veel van de politiek. Ik niet. Europa schafte de quoteringen af en sluit handelsakkoorden met verre landen om de handel te stimuleren. Dat betekent geen schaarste, maar overschotten. Voedsel zal daar vandaan komen, waar het het goedkoopst geproduceerd kan worden. Dat is niet in Nederland.

Ik weet dat het me kwalijk zal worden genomen. Reageerder Jan4072 (zie mijn vorige blog) zal wel weer zeggen: ‘onmiddellijk stoppen met die verschrikkelijke column’. Het zij zo. Maar ik denk dat ons voedsel niet beslist nodig is op de wereld. Natuurlijk, als we morgen de levering stoppen is er even een groot probleem. Maar andere boeren in andere landen staan te trappelen om in dat gat te springen. Er is genoeg voedsel op de wereld voor koopkrachtige mensen.

Specialiseren voor nichemarkten is een deeloplossing voor een beperkt aantal boeren

Dus moeten we ons zelf onmisbaar maken. Niet door de ratrace naar steeds lagere kostprijzen om te concurreren met landen, die door de plaatselijke omstandigheden veel lagere kosten hebben. Specialiseren voor nichemarkten is een deeloplossing voor een beperkt aantal boeren. Maar het beste is het creëren van schaarste. Dat moet per bedrijfstak plaatsvinden. Minimaal op Europees niveau.

Mededingingswetten onwerkbaar

Hoe, dat weet ik ook niet. Misschien zijn er creatieve denkers onder de lezers, die daarover ideeën hebben. Ze zijn welkom. Want als we doorgaan zoals we doen, zal het steeds minder worden. Voorwaarde voor alles is wel dat de overheid overtuigd wordt van het feit dat de mededingingswetten door de structuur van de landbouw onwerkbaar zijn.

2/3 artikelen over | Registreer om meer artikelen te lezen.